Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym pochodzi z roku 1271 i zaliczany on jest do 50 najstarszych na Górnym Śląsku.

Pierwotnie jego patronem był św. Urban, a dopiero po kanonizacji w roku 1594 święty Jacek. Początkowo kościół był drewniany, który spłonął w czasie wojny 30-letniej. Na jego ruinach w latach 1605-1632 pod patronatem Mikołaja Rokowskiego została zbudowana barokowa świątynia parafialna. Bryła kościoła w takim kształcie przetrwała do drugiej połowy XIX wieku. W roku 1841 staraniem ks. Josepha Scholtysska w miejsce starej wieży wybudowano nową. Wymieniono dach kościoła z gontów na dachówkę. W latach 1909 – 1910 z inicjatywy ks. Franciszka Bilzera powiększono świątynię o dwie boczne nawy. W roku 1929 podwyższono wieżę kościelną o 10 metrów., zbudowano barokowy portal i główne drzwi wejściowe na którymi umieszczono figurę św. Jacka.

14 sierpnia 1966 roku w ramach obchodów Milenijnych chrztu Polski odbyły się w Kamieniu Śląskim uroczystości z udziałem Episkopatu Polski na czele z Kardynałem Stefanem Wyszyńskim i ówczesnym Arcybiskupem Krakowskim Karolem Wojtyłą.

Wewnątrz świątyni znajdują się ołtarze: główny z obrazem św. Jacka i boczne: Najświętszej Marii Panny Różańcowej, Św. Rodziny i Serca Pana Jezusa. Modlących się oświetla światło przechodzące przez misterne witraże przedstawiające błogosławionych Czesława i Bronisławę - po obu stronach ołtarza głównego, a także świętych: Urbana, Alojzego, Jadwigę, Franciszka, Annę, Antoniego. W kościele znajdują się marmurowe epitafia Ludwika Hiacynta von Larisch i jego żony Zofii, umieszczone na ścianie w pobliżu lewego ołtarza bocznego. Na każdym z nich znajdują się kartusze herbowe i portrety zmarłych wykonane na blasze. Pozostałe epitafia informują o pochówku członków rodziny von Strachwitz, ostatnich właścicieli Kamienia, w krypcie kościelnej pod prezbiterium. Kościół okala mur z kamienia wapiennego z wnękami przedstawiającymi stacje Drogi Krzyżowej oraz wmurowanymi starymi tablicami nagrobnymi. W pobliżu kościoła znajduje się pochodząca z roku 1784 figura św. Jana Nepomucena wykonana z piaskowca.